اين است كه شارع اسلام گاهى بوعده ثواب و گاهى بوعيد و تهديد به عذاب و گاهى بنمو و زياد شدن مال و گاهى بغفران و جبران گناه مردم را تحريص و تشويق ميگرداند بر انفاق مال براى اينكه افق زندگانى فقير قدرى بالا رود و اغنياء نيز قدرى از مالشان كاسته گردد و به اين وسيله فقرا و اغنياء با هم توافق نمايند و دست بدست هم داده كاخ تمدن را بالا برند و تمام افراد جامعه با هم زندگانى آرامى نمايند و دنيا و آخرت خود را اصلاح گردانند ، و نيز قدرى محبت دنيا كه ناشى از مال و ثروت است از دل اغنياء بيرون رود و به اين وسيله برحمت حق تعالى نزديك گردند . أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ انفاق فى سبيل اللَّه كه غرض رضاى خدا باشد بدون رياء و شهرت يا داعى ديگرى غير از طريق بندگى دانه‌اى ماند كه از زمين بيرون آيد و در آن هفت خوشه باشد و در هر خوشه‌اى يكصد دانه اشاره به اينكه يكى به هفتصد برابر زياد مىشود و اين نتيجه و فايده دنيوى است كه مترتب ميگردد بر انفاق فى سبيل اللَّه . وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ و خداوند مىافزايد و زياد مىكند براى هر كس كه بخواهد ، شكى نيست كه جزاف و بيهوده‌كارى در ساحت قدس پروردگار راه ندارد و مشيت و خواست او روى قانون و حكمت است ، پس اينكه فرموده افزون ميكنم براى هر كسى كه بخواهم بدون جهت افزون نميكند هم بخشش و عنايت و بسط او از روى حكمت و نظام عالم وجود انجام ميگيرد و هم گرفتن و باز داشتن فيض او از روى قاعده ناموس خلقت پديد ميگردد يك جا باضعاف مضاعف وعده ميدهد يك جا به هفتصد برابر يك جا براى هر كار نيكى ده برابر حسنه وعده ميدهد . بايد دانست كه بر اصل انفاق آثار و خواصى است قطع نظر از خصوصيات ديگرى كه بر آن ضميمه گردد چنانچه اگر كافرى هم بدون قصد قربت از روى عاطفه و ترحم چيزى انفاق نمايد آثار خارجى آن اين است كه اندازه‌اى مال وى يا مال اولاد وى نمو